Wspominamy dzisiaj, może mało znanych, świętych biskupa Cypriana i papieża Korneliusza. Obaj żyli w III wieku, ale ich pamięć w Kościele trwa do dzisiaj.
Korneliuszowi jako papieżowi zawdzięczamy wiedzę na temat stanów Kościoła w ówczesnym czasie. W swoich listach pisał o biskupach, prezbiterach (kapłanach), diakonach, subdiakonach, akolitach i egzorcystach. Natomiast Cyprian pochodził z bogatej i wpływowej rodziny, prowadził życie szalone, ale nawrócił się i przyjął chrzest, z czasem został kapłanem, a potem biskupem. Zwalczał błędy teologiczne i starał się o poprawę obyczajów.
Podobnie jak Korneliusz – Cyprian także został skazany na śmierć za wiarę w Jezusa. Obaj są wymieniani w pierwszej Modlitwie Eucharystycznej (najważniejszej części Mszy) – tak zwanym kanonie rzymskim obok spisu wszystkich Apostołów oraz męczenników pierwszych wieków.
Wszystko co poprzedza kanon rzymski, można by nazwać wstępem do Ofiary, a to co się za nim znajduje – uzupełnieniem i zakończeniem. Kanon rzymski to najbardziej uświęcona i starożytna modlitwa eucharystyczna Kościoła, która przetrwała w identycznej niemal postaci do czasów obecnych. Początki sięgają czasów apostolskich, a od VI wieku jego forma została praktycznie nie zmieniona.
Sama modlitwa zostanie jeszcze szczegółowo omówiona.
ks. Jakub